لفظ
معنی
صرفی/نحوی قسم
آدَ
بوجھل کرنا؛ تھکا دینا
فعلِ ماضی، ثلاثی مجرد
حِفْظٌ
حفاظت؛ نگہبانی
مصدر، مذکر
عَلِيٌّ
بلند؛ برتر
صفت، واحد مذکر
إِكْرَاهٌ
جبر؛ زبردستی
مصدر، بابِ افعال، مذکر
رُشْدٌ
راہِ راست؛ درست سمجھ
مصدر، مذکر
لفظ
معنی
صرفی/نحوی قسم
آدَ
بوجھل کرنا؛ تھکا دینا
فعلِ ماضی، ثلاثی مجرد
حِفْظٌ
حفاظت؛ نگہبانی
مصدر، مذکر
عَلِيٌّ
بلند؛ برتر
صفت، واحد مذکر
إِكْرَاهٌ
جبر؛ زبردستی
مصدر، بابِ افعال، مذکر
رُشْدٌ
راہِ راست؛ درست سمجھ
مصدر، مذکر
سبق کھل رہا ہے...
لفظ
معنی
صرفی/نحوی قسم
آدَ
بوجھل کرنا؛ تھکا دینا
فعلِ ماضی، ثلاثی مجرد
حِفْظٌ
حفاظت؛ نگہبانی
مصدر، مذکر
عَلِيٌّ
بلند؛ برتر
صفت، واحد مذکر
إِكْرَاهٌ
جبر؛ زبردستی
مصدر، بابِ افعال، مذکر
رُشْدٌ
راہِ راست؛ درست سمجھ
مصدر، مذکر