لفظ
معنی
صرفی/نحوی قسم
تَلَّ
زمین پر گرا دینا؛ لٹا دینا
فعلِ ماضی، ثلاثی مجرد
جَبِينٌ
پیشانی؛ کنپٹی
اسم، مذکر
فَدَى
فدیہ دے کر چھڑانا
فعلِ ماضی، ثلاثی مجرد
مُسْتَبِينٌ
واضح؛ روشن
اسمِ فاعل، بابِ استفعال، واحد مذکر
أَبَقَ
مالک سے بھاگ جانا
فعلِ ماضی، ثلاثی مجرد