لفظ
معنی
صرفی/نحوی قسم
أَسْوَأُ
زیادہ برا؛ بدترین
اسمِ تفضیل
كَافٍ
کافی؛ بس کرنے والا
اسمِ فاعل، واحد مذکر
اِشْمَأَزَّ
نفرت سے سکڑنا؛ دل بیزار ہونا
فعلِ ماضی، رباعی مزید
اِحْتَسَبَ
حساب کرنا؛ اجر کی امید رکھنا
فعلِ ماضی، بابِ افتعال
سَاخِرٌ
مذاق اڑانے والا
اسمِ فاعل، واحد مذکر