لفظ
معنی
صرفی/نحوی قسم
إِمْسَاكٌ
روک رکھنا؛ برقرار رکھنا
مصدر، بابِ افعال، مذکر
تَسْرِيحٌ
رخصت کرنا؛ آزاد کرنا
مصدر، بابِ تفعیل، مذکر
اِفْتَدَى
فدیہ دے کر چھٹکارا پانا
فعلِ ماضی، بابِ افتعال
تَعَدَّى
حد سے بڑھنا
فعلِ ماضی، بابِ تفعّل
طَلَّقَ
طلاق دینا
فعلِ ماضی، بابِ تفعیل